This is it!

Όποτε ακούω ένα τραγούδι που δεν το έχω ακούσει ξανά
πάντα ψάχνω τους στίχους. έτσι νομίζω ότι μπορώ να μπώ ακόμα πιο πολύ
στον κόσμο του τραγουδιού.
Η αδερφή μου σχέδον πάντα με κοροιδεύει που κάθομαι και ψάχνω τους στίχους, αλλά δε βαριέσαι!
Έτσι λοιπόν σχεδόν ότι έχει συμβεί στη ζωή μου και με έχει επιρρεάσει (σχεδόν όλα δλδ!!), πάντα βρίσκω και τον ανάλογο στίχο να συνδιάσω..
Ε αυτή τη φορά άκουσα ένα τραγούδι από τους αγαπημένους Grand Avenue το "Closer".
To άκουσα, μου άρεσε, έψαξα να βρώ τους στίχους.
Μόλις τους διάβασα, αυτομάτως μου ήρθε στη σκέψη για ποιά περίπτωση ταιριάζει.
Δεν είναι για μια αποτυχημένη γνωριμία, ούτε για μια περίεργη στιγμή. Δεν αφορά καν εμένα!
Αφορά κάτι πολύ δικό μου και αγαπημένο.
Κάτι που είναι συνέχεια στο μυαλό μου.
Κάτι που θέλω να κάνω ότι μπορώ για να χαμογελάσει - αληθινά - ξανά.
Αυτό το κάτι (όχι της Γαρμπής!) είναι η sis μου που το τελευταίο δίμηνο και παραπάνω έχει χάσει κάτι που πολύ αγαπάει.
Ακούγωντας λοιπόν αυτό το τραγούδι, μου έρχονται στο μυαλό όλες αυτές οι ατελείωτες ώρες
που έχουμε αναλύσει - σχεδιάσει - και αναβιώσει την κάθε στιγμή που έχει περάσει από τότε από εκείνη την πρώτη μέρα που έγινε "η αρχή".
Έτσι λοιπόν, αυτό το τραγούδι θα μπορόυσε άνετα να μπεί σαν sountrack σε αυτό το καθημερινό σίριαλ που γράφουμε - παίζουμε - σκηνοθετούμε - παρακολουθούμε (όλα τα κάνουμε ΚΑΙ συμφέρουμε,αμέ!).
Είχα αρχίσει να γράφω μια προσωπική παράκληση αλλά την έσβησα γιατί είπα να
ακούσω αυτή τη "φωνή" που μάλλον ονομάζεται λογική.
Οπότε θα γράψω τους στίχους από το Closer και θα το αφιερώσω στη sis μου και σε εκείνον τον "ξέρεις εσύ" (ονόματα δε λέω,για ευνόητους λόγους).
Ελπίζω ο "ξέρεις εσύ" να με διαβάσει και να διαβάσει και τους στίχους από το τραγούδι
γιατί πραγματικά θαρρώ πως αυτό ακριβώς το πράγμα που λένε οι στίχοι συμβαίνει και είναι
η πραγματική αλήθεια........!
Enjoy!


"Slow, slow down
cause i can't keep the speed anymore
i'll take it back. i'll take it back
all the things that i've done
cause it cuts like a knife
and i never wanted to hurt anyone
i miss those days
i miss you more than i ever done

wake, wake from your sleep
can't you see, can't you see
i'm on my knees
i beg and i plead to let this go
so come on now
don't keep your distance anymore
cause i'm ready now to fall

i wanna get close
i wanna get closer to you now
i wanna know
i really want to know you now
i don't care for tomorrow
if i can't have tonight
i don't care for tomorrow
if i can't have tonight

take, take all i've got
take everything, everything you need
i'll give it up, i'll give it all up
just stop looking back
So come on now
Don’t keep your distance anymore
cause i'm ready now to fall

i wanna get close
i wanna get closer to you now
i wanna know
i really want to know you now
i don't care for tomorrow
if i can't have tonight
i don't care for tomorrow
if i can't have tonight .."

P.S: Οι στίχοι που είναι με άλλο χρώμα έχουν πιο έντονη σημασια.... ;)

Iδού και το τραγούδι...!

[..Stuff..]

Είναι πολλά τα θέματα που μπορούν να σου προκύψουν σε μια μέρα. Τι να πω λοιπόν για εκείνα που σου προκύπτουν σε μια ώρα μόνο.
Αντιμετωπίζουμε πολλά. Κάθε μέρα. Κάθε ώρα. Κάθε στιγμή γενικότερα.
Τα αντιμετωπίζουμε μόνο εμείς, ή και εκείνα (τα θέματα δλδ) μας αντιμετωπίζουν...? Άντε και λύνουμε ένα από αυτά, το επόμενο βήμα ποιό είναι? Βλέπεις στη λίστα σου ποιό είναι το επόμενο και πράττεις ανάλογα ? Ή απλά αράζεις και άμα έρθει κάποιο, έχει ο Θεός τι θα κάνεις μαζί του..? Εγώ προτιμώ τον τρόπο με το αραλίκι βεβαίω βεβαίως. Δε θα μου ταίριαζε να είμαι προνοητική άλλωστε.

Θέματα= Αναλύσεις - πολλές αναλύσεις- , είτε σε συνομιλία με τον εαυτό σου είτε με κάποιο οικείο σου πρόσωπο,που του έβαλες με το ζόρι να κάτσει να σε ακούσει με την ελπίδα ότι θα βρεθεί κάτι για να γίνει αυτό το θέμα που σου στροβιλίζει το μυαλό παρελθόν πια!

Στην υγειά των...........θεμάτων!!




P.S: Το τραγούδι δεν αναφέρεται σε κάποιο θέμα, απλά αυτό άκουγα όταν έγραφα.....

Ε τώρα..!

Δε γράφω συχνά. Δε γράφω συχνά γιατί τις περισσότερες φορές το ξεχνάω.
Ξεχνάω να γράψω γιατί μάλλον κάτι δεν πάει καλά στο κέντρο ελέγχου.
Δεν πάνε όλα ρολόι στο κέντρο ελέγχου γιατί υπάρχουν πολλά θέματα που χρειάζονται λύσεις αμέσως. Τις λύσεις όμως ποιός θα τις δώσει? Ο υπεύθυνος που εξαιτίας του δημιουργήθηκαν τα θέματα? Ή θα τα διορθώσει όλα εκείνος που έχει τα προβλήματα στην πλάτη του χωρίς να το θέλει? Υπάρχει πάντα ένας υπεύθυνος και ένας που δέχεται τα προβλήματα που δημιουργούνε οι υπόλοιποι?

Απορίες, ερωτήσεις, λύσεις, απαντήσεις, προβλήματα, θέματα, παρεξηγήσεις. διακρίσεις, κτλ, κτλ, κτλ..

ΥΠΟΜΟΝΗ!
Θα περάσει και αυτό....!

Μπρός,πίσω...

Απορία:
Αντι να συναντάμε πάλι ανθρώπους από το παρελθόν μας, δε θα μπορούσαμε να συναντάμε και να γνωρίζουμε από το μέλλον και μόνο? Κάποια πράγματα είναι στο παρελθόν για το χι λόγο. Είτε επειδή η ημερομηνία λήξη τους ήρθε, είτε επειδή απλά δεν άντεξαν στο χρόνο. Ποιός ο λόγος όμως να επανέρχονται? Το μόνο που καταφέρνουν είναι να περιπλέκουν τη ζώη.

Δε θα ήταν καλύτερα αντι να πηγαίνουμε μόνο μπρός και πίσω, να μπορούσε κανείς να πάει και δεξιά, αριστερά,διαγώνια κτλ?
Θα είχε ένα παραπάνω ενδιαφέρον βρε αδερφέ...!
Πρός το παρών όμως έχω να αντιμετώπισω κάτι που προέρχεται από το πίσω και όχι από το μπρός........


*Good luck λέμε!*

I will be back...!

(ταμπέλα μπροστά από πόρτα blog...)


"Επιστρέφω σε 5"


Χα!


*cheers*

:x

Οκ.... Είναι στιγμές που με πιάνει μια απίστευτη όρεξη να μιλήσω, να μιλήσω, να μιλήσω, να μιλήσω για οποιοδήποτε θέμα. Άλλες φορές όμως, νεκρική σιγή κυριαρχεί από μέρος μου.

Όπως και τώρα, δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν και πουθενά.

Θέλω να κλειστώ στον εαυτό μου και να βρώ τι έχω κρυμμένο ή ξεχασμένο κάπου μέσα μου στις σκέψεις. Ο μήνας αυτός και ο επόμενος, κρύβουν πολλές αναμνήσεις -ευχάριστες και μη- και πρέπει να δώ τι θα κάνω με αυτές τις αναμνήσεις. Περνάω από κάποια μέρη και βλέπω ένα πρόσωπο που δεν είναι δίπλα μου και ούτε καν ξέρω αν θα είναι ποτέ πραγματικά δίπλα μου. Θα περιμένω όμως να μάθω - τόσους μήνες περιμένω, στους 2,3 θα κολλήσω??

Εκτος από αυτές τις αναμνήσεις έχω και άλλες πολλές, έτσι για να μη βαριόμαστε!

Τι θα τις κάνω? Τις "καλές" δεν τις πετάω, τις άλλες όμως? Τις αρνητικές, τις μίζερες, τις ίου? Είμαι και μαζόχα, δε θέλω να τις πετάξω. Αλλά μάλλον θα τις στιβάξω σε άλλο ράφι έτσι για να υπάρχουν μπας και μου θυμίσουν ποτέ τι προκαλούν τα λάθη.

Αλλά από την άλλη, σκέφτομαι πως μάλλον αξίζει που έχω αντιμετωπίσει περίεργες καταστάσεις και ανθρώπους γιατί μπορω και αλλάζω κάπως -πιστεύω- την οπτική μου γωνία. Άσχετα αν αυτές οι καταστάσεις μου έχουν προκαλέσει πολλά... πολλά... πολλά....

Κάποιο βράδυ λοιπόν, θα κλειστώ στον εαυτό μου, μόνη μου, στο σκοτάδι που μ'αρέσει, μέσα στο δωμάτιο μου παρέα με κάποιες μελωδίες (όπως κάνω πολλές φορές άλλωστε) και θα δω τι θα βγεί..

Μπορεί και να ανακαλύψω καμιά ανάμνηση που την είχα ξεχάσει και να μου προκαλέσει ένα χαμόγελο........

P.S: Καλή χρονιά!! :)

I was dreaming in a dream

"Why do you always stay miles away
And two steps behind
Where the past is still living..."

Έεεεεεεεεεεεελα ντε???!!

http://www.youtube.com/watch?v=7WFk23_6yos