Πώς ένα ντοκιμαντέρ μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή...?

Ήταν Κυριακή βράδυ γύρω στις 9+, εγώ μόλις είχα φτάσει στο σπίτι της αγαπητής μου sis από ένα καφεδάκι που είχα πάει σαν παιδί και εγώ. Έτυχε εκείνο το βράδυ και ήταν και ο ανιψιός μου ( σ.σ: είναι 15, περνάει "τη φάση του) και όπως γίνεται τις περισσότερες φορές ΣΥΝΕΧΕΙΑ τσακώνεται με τη μικρότερη του αδερφή. Είτε είναι για λογικά πράγματα είτε όχι, δεν έχει ΚΑΜΙΑ σημασία αρκεί βέβαια να τσακωθούν.

Καθόμασταν λοιπόν στο σαλόνι και κάτι βλέπαμε στην τηλεόραση. Ο Γιάννης και η Λυδία, ήθελαν ο καθένας τους να δούνε διαφορετικά πράγματα την ίδια χρονική στιγμή και στην ίδια τηλεόραση (σ.σ2:το δωμάτιο του Γιάννη στο οποίο υπάρχει άλλη τηλεόραση ήταν"πιασμένο" από τον bro, μεγάλη και άλλη ιστορια-δε μας ενδιαφέρει!), πράγμα που φυσικά ήταν αδύνατον. Αφού λοιπόν δημιουργήθικαν πάρα πολλές διαφωνίες και εντάσεις, για ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ αποφάσισε να εφαρμόσει η sis μου μια τιμωρία μπας και ηρεμίσουν τα πνεύματα. Μαύρη η ώρα και η στιγμή που το σκέφτηκε!! Αυτή η τιμωρία ήταν πως κανένας δε θα δεί αυτό που ήθελε αλλά θα δούμε όλοι μαζί ένα ντοκιμαντέρ στο ΣΚΑΪ.

Το ντοκιμαντέρ λοιπόν αυτό επρόκειτο για ένα ψάρι το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Αυτό το ψάρι έχει το εξής άσχετο και άκυρο όνομα:γουρουνόψαρο! (σ.σ3:αυτό στη φωτογραφία είναι το "πανέμορφο" γουρουνόψαρο!) Το ψάρι αυτό που σε μπερδεύει με το κάπως "γλυκό" όνομα είναι επικίνδυνο διότι έχει ένα πολύ ισχυρό δηλητήριο και σε περίπτωση που καταναλωθεί και δεν έχει ψηθεί πολύ καλά μουδιάζουν τα άκρα του ανθρώπου και το δηλητήριο εισχωρεί στο νευρικό σύστημα νομίζω και μετά η κατάληξη του ανθρωπάκου είναι βεβαίως να βλέπει τα ραπανάκια ανάποδα.

Τη διαδικασία που ο ανθρωπακος πεθαίνει λόγω του δηλητηρίου του ψαριού την έδειχνε πολυ παραστατικά το ντοκιμαντέρ και με πολλές πληροφορίες...! Έδειχνε και έναν τυπά που παραλίγο να πεθάνει από αυτό το ψαράκι. Εγώ περιττό να πω πως είχα πάθει μια φρίκη στη θέα του γουρουνόψαρου( και μόνο που το σκέφτομαι, μου έρχεται κάπως ), όπως και οι υπόλοιποι! Μαθαίνουμε μετά πως στην Αμερική (που αλλού???), υπάρχει ένα κινέζικο εστιατόριο(σ.σ4: ξέχασα να αναφέρω πως στην Κίνα το τρώνε πάρα πολύ, άσχετα αν κινδυνεύει η ζωή τους κάθε φορά που τρώνε!) που σερβίρει το γουρουνόψαρο το οποίο έχει μαγειρευτεί από εξιδεικευμένους και ΜΟΝΟ σεφ. Αυτοί οι σεφ, αφήνουν επίτηδες λίγο δηλητήριο στη μερίδα του γουρουνόψαρο έτσι ώστε να μουδιάσουν τα χείλη και η γλώσσα του πελάτη! Αυτή η μερίδα πληρώνετε χρυσή και όπως μας ενημέρωσε το ντοκιμαντέρ, το γουρουνόψαρο δεν έχει καμιά ιδιαίτερη γεύση-απλά το τρώνε μόνο και μόνο για να πούνε ότι έφαγαν γουρουνόψαρο και δεν έπαθαν τίίίίίίίίποτα. Βλακείες!!!

Μέτα από αυτά τα δύο ντοκιμαντερ, γιατί μετά είδαμε στο καπάκι και άλλο που έτυχε και έλεγε ΚΑΙ αυτό για το γουρουνόψαρο, εγώ δε θα μπορέσω να κολυμπίσω άφοβα στις θάλασσες φέτος το καλοκαίρι.. Μπορεί να μην έχει έρθει το γουρουνόψαρο στα μέρη μας, αλλά you never know........!! Η ζωήμου άλλαξε μετά από εκείνη την Κυριακή.

Το γουρουνόψαρο το απεχθάνομαι!!!!!

FREE WILLY - KILL BLOWFISH!!!(σ.σ5:έτσι το λένε το γουρουνόψαρο στα αγγλικά)



P.S: Next post θα γίνει αύριο διότι τώρα με φωνάζει απεγνωσμένα ο Μορφέας..
Το θέμα του post θα είναι για την "κατάθεση στεφάνου" που έκανα εγώ η ίδια στο Περιστέρι μετά τη λήξη της παρέλασης φυσικά και με τη συνοδεία της sis και των Λυδία-Νεφέλη(ανιψιές).

Νύύύύύύχταααααααααα!

Εεε....

Είναι 4 και κάτι το πρωί και εγώ είμαι στον υπολογιστή κάνοντας τίποτα.

Σήμερα ήταν μια μέρα "γεμάτη".

Είχε μικρούς, συνεχόμενους και χωρίς λόγο τσακωμούς, είχε γέλιο σε κάποιες άσχετες φάσεις και είχε φυσικά και πολλές μύξες καθώς είμαι άρρωστη και κόκκινα μάτια είχε λόγου αρρώστιας και αυτό.

Ξέρω πως αρκετοί από μας κάποια στιγμή στη ζωή τους θα θέλησαν να είχαν ένα μαγικό ραβδάκι και να άλλαζαν ανθρώπους-πράγματα-καταστάσεις κ.τ.λ, κ.τ.λ.

Εγώ δε θα ήθελα να άλλαζα κάτι, απλά θα'θελα να μπορούσε αυτο το ραβδάκι να μου έδινε κάποιασημάδια έστω για το αν κάνω σωστά κάποια πράγματα.

Σήμερα θα μου χρησίμευε πάρα πολυ την στιγμή που γινόντουσαν οι τσακωμοί με τη μητέρα. Είναι καλό που διεκδικώ κάποια πράγματα που είναι φυσιολογικό για την ηλικία μου να τα ζηταω και να είμαι ένα αντιδραστικό στοιχείο? Θέλω να πιστεύω πως η μάνα μου δε λαμβάνει τόόόόόσο πολυ υπ'όψιν όλα αυτά και να με θεωρεί κακή κόρη. Όχι τιποτά άλλο, αλλά η ίδια με τη στάση της και τις αντιλήψεις τις προκαλεί αυτή την κατάσταση......Ούφ!

Επίσης, το ραβδακι αυτό θα μπορούσε να μου έλεγε γιατί μπλέκω πάντα με περίπλοκα πράγματα?? Ο ένας να μου λέει πως "δεν είμαι για αυτήν την περίοδο" (δεν το ήξερα ότι είμαι κατάλλη για συγκεκριμένες περιόδους, πρόσφατα το έμαθα!) , ο "άλλος" να μη δείχνε ΞΕΚΑΘΑΡΑ τι θέλει και να με έχει να με παιδεύει............

Εγώ θέλω να πω αυτά που θέλω να πω αλλά έλα όμως που ανησυχώ για την αντίδραση!

Αχ δε μπορώ άλλο...

Μα γιατί κανένας δεν εφαρμόζει αυτό που έλεγε το γνωστό παλιό άσμα: "Σε θέλω-με θέλεις,γιατί δεν παντρευόμαστε??". Θα ήταν όλα τόσο πιο ΑΠΛΑ!Ούφ!#2

Αυτό το ξεκάθαρα δεν είναι μόνο για μένα, αλλά και για κοντινά πρόσωπα που τους έχει τύχει κάάάάτι ανάλογο ας πούμε.

Έλεος δηλαδή!!

Θα βρώ άραγε ποτέ ένα τέτοιο ραβδάκι?Άς είναι και σε ανθρώπινη μορφή, δεν έχω πρόβλημα!

"People,help the people...."

Τον τελευταίο καιρό, χρησιμοποιώ πολύ τα Μ.Μ.Μ και ιδιαίτερα το metro και τα λεωφορεία. Καθώς λοιπόν βρίσκομαι σε κάποιο Μ.Μ.Μ,μου δημιουργείτε κάθε φορά η εξής απορία: Ποιές είναι οι σκέψεις με τις οποίες μπαίνει ο καθένας και αν όταν φτάσει στον προορισμό του εξακολουθεί να τις έχει μαζί του ή αυτόματα έρχονται άλλες.....? 'Οχι,δεν είμαι καμιά κουτσομπόλα απλά πάντα μου άρεσε να ήξερα μια μικρή σταγόνα από την τεράστια λίμνη των σκέψεων που έχει ο κάθε άνθρωπος και να "έβλεπα" τις διαφορές και τις ομοιότητες με τις δικές μου σκέψεις.
Κάθε φορά που κάθομαι σε κάποιο κάθισμα, αναρωτιέμαι σε τί φάση ήταν ο προηγούμενος που έκατσε στην ίδια θέση. Οτιδήποτε τον προβλημάτιζε εκείνη τη στιγμή,συνέχισε να τον προβληματίζει καθώς κατέβαινε τη στάση ή το άφησε πάνω στο κάθισμα για να βασανίσει τον επόμενο που θα κάτσει εκεί?
Μήπως καθώς έμπαινε δημιουργήθηκαν σκέψεις εκείνη τη στιγμή?
Η' απλά κυριαρχεί η σκέψη της ωραίας αίσθησης που θα επικρατήσει όταν θα φτάσει εκεί που θέλει?
Εμένα τις περισσότερες φορές κάποιες από τις σκέψεις μου μένουν πίσω καθώς όταν πηγαίνω κάπου που ξέρω ότι θα περάσω υπέροχα,τότε υπερέχει το συναίσθημα. Λές καμιά σκέψη μου που άφησα πίσω να βασανίζει κάποιον άλλον τώρα?Χμμμμμμμ...........................

Πόσο θα ήθελα να μου έλεγαν αυτά τα καθίσματα και τα βαγόνια κάτι......

Υπενθύμιση!

Τι μέρα είναι σήμερα?Τι έχω να κάνω?Που έχω να πάω?Τι έπρεπε να πώ και το ξέχασα??

Μια σύγχηση γενικώς επικρατεί τον τελευταίο μήνα στο μισό και κάτι λιγότερο αυτοαποκαλούμενο μυαλό μου!Κάτι μου λέει όμως,πως κάποια στιγμή όλα θα μπούν σε τάξη. Μέχρι να έρθει αυτή η μέρα όμως,κλάφτα Χαράλαμπεεε!!Θα έπρεπε να υπάρχει μια παρώδικη δυσλειτουργία του μυαλού, η οποία θα ονομαζόταν "Εκτος λειτουργίας λόγω σύγχησης" και θα μπορούσες να πάρεις και άδεια απο τη δουλειά αλλά και να μη σε παρεξηγούν αν είσαι αφηρημένος εξαιτίας αυτής της δυσλειτουργίας και να λένε:"Μην τον ταλαιπωρείς,έχει σύγχηση".Πωωω,φάση θα είχε!

Αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο εννοείτε.......Δε βαριέσαι,σε κάποιο άλλο κόσμο!

Υ.Γ: Θα ήθελα ένα μεγάλο,βασιλικό καλωσόρισμα για την επιστροφή μου σε αυτόν εδώ τον κόσμο!Ευχαριστώ!

*Cheers!*

Grrrr........!!!

Πρώτα απ'όλα θα ήθελα να πώ για τη σημερινή συγκέντρωση-διαμαρτυρία κάτω στη Βουλή. Είχα πάει με τη sis και τον bro αλλά και με τις δύο μικρούλες ανιψιές μου(ναι,είμαι μία περήφανη θεία που έχει 5 ανίψια!!) και φωνάζαμε όλοι μαζί για αυτό το αίσχος που άφησαν να γίνει εδώ και κάποιες μέρες.Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα να έχει τόσο πολύ κόσμο αφού δεν ήταν μια ας πούμε"οργανωμένη" διαμαρτυρία, ήταν Κυριακή απόγευμα και επίσης καλοκαίρι.Και όσο πέρναγε η ώρα όλο και περισσότερος κόσμος ερχόταν. Ειλικρινά πολύ το χάρηκα! Ευελπιστώ να γίνουν και άλλες τέτοιες ενέργειες και να έχουν ανάλογη και περισσότερη ανταπόκριση. Όπως άκουσα στις ειδήσεις, θα συνεχιστούν και την επόμενη εβδομάδα οι διαμαρτυρίες. Πάντως, τέτοιου είδους συγκεντρώσης είναι και ένας πολύ καλός τρόπος ώστε να "ανοίξει" λίγο το μάτι και αν είναι κάποιος τυχερός να κάνει και μια ενδιαφέρον γνωριμία. Εγώ παραλίγο να λιποθυμίσω με κάτι ενδιαφέροντα πράγματα που είδα....! Αχ εσύ μαυροντυμένε γαλανομάτη με το περίεργο μουσάκι που σε είχα κατασπαράξει με το βλέμμα μου διότι σε κοίταγα συνέχεια, ελπίζω να σε ξαναδώ κάπου κάποτε!Damn you nature!!

Άλλο τώρα........ Ένα κλίμα αρνητισμού με έχει κυριεύσει αυτές τις μέρες. Με έχουν επηρεάσει οι τσακωμοι με την mother οι οποίοι γίνονται για ηλίθιους λόγους και που εγώ έχω όλη την καλή διάθεση να κάτσω να το συζητήσω μαζί της αλλά δε λέει να θέλει να συνεννοηθούμε. Μία φορά και εγώ ήθελα να πάω βόλτα και κανένας δε μπορούσε! Αν είναι δυνατόν.. Όταν όμως θέλουν οι υπόλοιποι να βγούμε εγώ μπορώ πάντα..!Είναι ελάττωμα τελικά να είναι κανείς καλός. Σε εκμεταλλεύονται στο full και εσύ λές και ευχαριστώ από πάνω. Πφφφφ! Ευτυχώς έχω και αυτή την άμοιρη αδερφή μου,που πληροφοριακά είναι ιδιαιτέρως γνωστή στο blogworld και λέμε/κάνουμε καμιά βλακεία και γελάμε. Ευτυχώς!
Θα βάλω αγγελία στην εφημερίδα: " Ζητείται άνδρας με μία προτίμηση στους μακρυμάλληδες, να δώσει στην απεγνωσμένη ενδιαφερόμενη αγκαλιές γεμάτες τρυφερότητα." και θα δώ μήπως και γίνει τίποτα.....

Πώώώώώ, πάλι πήγε 3 η ώρα? Άει συχτίρ πιά με αυτή την ώρα! Πάω να παραδοθώ στην αγκαλιά του Μορφέα που αυτός τουλάχιστον, με φροντίζει...

*Blessed Be*

Χμμ.... Τι να πώ πάλι απόψε....? Τελείωσα τις εξετάσεις και έχω αρχίσει να σκέφτομαι πάλι μπερδεμένα. Έχω πάλι αυτή την αίσθηση που δε θέλω να πώ σε κανέναν τίποτα, αλλά έχω τόσα πολλά πράγματα που δε θέλω να τα κρατήσω ξανά μέσα μου. Δε δέχομαι όμως τα σωστά ερεθίσματα από κανέναν μέχρι στιγμής.. Γιατί πάλι ήρθα σε αυτή τη βλακώδεις κατάσταση?? Αφού είπα ότι θα αλλάξω! Τι γίνεται πάλι? Πφφφφφφφφφφφφ!!!

Διακρίνω μια νότα απαισιοδοξίας στις σκέψεις μου και δε θέλωωωωωω!
Πάω να εκφραστώ ποιητικά, δεν το νιώθω και ότι καλύτερο.
Προσπαθώ γενικά μπάς και βγάλω κάτι από μέσα μου, αλλά δεν το βλέπω να γίνεται κάτι...

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΠΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ

Την τύχη μου την κορδελιάρα.........

Back in business...!

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα απουσίας, ήρθα ξανά στα "γνωστά-άγνωστα" μέρη..... Τελείωσα εδώ και καμιά εβδομάδα τις εξετάσεις, αλλά δεν ήμουν στο right mood για να γράψω κάτι. Όσον αφορά τις Πανελλήνιες, δε μπορώ και δε θέλω να προβλέψω κάτι. Το μόνο που έχω να πώ είναι, (αυτό λέω και σε όσους με ρωτάνε πώς τα πήγα κ.τ.λ..) είναι πως εγώ σα Μαρία, έκανα την προσπάθειά μου! Το πάλεψα με νύχια(τα οποία δεν ήταν βαμμένα κιόλας!) και με δόντια μέχρι τελικής πτώσης!! Τώρα, ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει! * Μεταξύ μας, αυτή τη φράση την έχω βαρεθεί ΕΝΤΕΛΩΣ!!! Όλοι αυτό μου λένε..... Grrrr...........Aaaaanywayzzzz! *

Την περίοδο λοιπόν των εξετάσεων, σκεφτόμουν διάφορα πράγματα, άσχετα βέβαια αν κάποιοι μου έδιναν συμβουλές του τύπου "πρέπει να είσαι συγκεντρωμένη εκεί και να μη σκέφτεσαι τίποτα άλλο που να μην αφορά τις εξετάσεις". Ε λοιπόν, επειδή μιλάμε για μένα, αυτό ήταν φυσικά αδύνατον! Εγώ διάβαζα βιολογία και έκανα μια σκέψη και στο τέλος μπορεί να είχα φτάσει στο συμπέρασμα ότι έχω κάνει κάποιες κινήσεις που δε θα έπρεπε....! Μιλάμε για ΤΕΤΟΙΟ συνειρμό! Για να μην τα πολυλογώ, θές το γεγονός ότι τον Αύγουστο γίνομαι/κλείνω/περπατάω/μπουσουλάω, δεν ξέρω ποιά είναι η σωστή φράση, το 19 έτος της ζωής μου, θές να μου έχει μείνει κάποια βλάβη στον εγκέφαλο από το διάβασμα, θές ότι φταίει και το σαλτάρισμα του καιρού, αποφάσισα να κάνω ΑΛΛΑΓΕΣ και μια ανακαίνηση βρε αδερφέ στον εσωτερικό και στον εσωτερικό κόσμο μου βεβαίως βεβαίως. όσο αφορά τον εσωτερικό κόσμο, θα λέω και θα κάνω αυτό ακριβώς που νιώθω αλλά και σκέφτομαι και επιθυμώ. Με λίγα λόγια, θα αναιρέσω το πρώτο διαδυκτιακό αποτύπωμά μου! Και συγκεκριμένα, στον ερωτικό - γούτσου γούτσου τομέα, δε θα δέχομαι πλέον όλες τις μεν ευγενικές αλλά σαβούρες δε, γιατί εγώ δεν είμαι σκουπιδοφάγος για να με μεταχειρίζονται έτσι!Όχι κυρές και κύριοι! *Μη νομίζετε ότι βγάζω λόγο για τις εκλογές, απλά έχω πάρει ολίγον φόρα..... Forgive me! * Αυτά για τον εσωτερικό κόσμο, αλλά εννοείται πως θα δέχομαι και τις συνέποιες των επιθυμιών μου. Μην είμαστε και αχάριστες! Τώρα για τον εξωτερικό κόσμο.... Εγώ είμαι απλά μια τσούπρα η οποία ντύνεται στα μαύρα, φοραω μαύρα Αll Starούλια και κυκλοφορώ με μια τσάντα "Nightmare before Christmas". Αυτό είναι το βασικό μοτίβο για μένα, αν με εντοπίσετε πουθενά μιλήστε μου!Δε δαγκώνω! :) Για λεπτομέρειες τώρα, φοράω δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και διάφορα πραματέλια για το λαιμό. Το θέμα αξεσουάρ το έχω καλύψει πλήρως, ε? Αυτό που θέλω να καταλήξω είναι πως εγώ επιθυμώ να γίνω κάπως πιό weird.. Δεν έχω ολοκληρώσει τη σκέψη μου ακριβώς, διότι απαιτεί χρόνο και φυσικά χρήμα, το δεύτερο συγκεκριμένα δεν το έχουμε και να τρέχει απο τα μπατζάκια μας! Άντε να δώ τι θα δημιουργήσω πάλι.... Μου άχαχαχαχαχαααααα!! :> Θα ενημερώσω πάντωςςςςς. Βασικά μπορεί να με δείτε και στο σοβαρό δελτίο του Star!

Αυτά λοιπόν για σήμερα, την επόμενη φορά πάλι.

Σας φιλώ σταυρωτά, μάτς-μούτς!